Dankzij Anki's (
zilverblauw) initiatief voor lomo-saturday en de prachtige foto's van haar en mede-lomoliefhebbers die daar uit zijn voort gekomen ben ik weer teruggebracht bij mijn oude liefde voor analoge fotografie. Als puber droomde ik van een lomo, ik had alleen geen idee waar ik ze makkelijk en voor een studentenprijsje kon krijgen. Ik bezat wel een oude pentax spiegelreflex (helaas het loodje gelegd) en bracht uren in trance door in de doka van mijn opleiding. Deze foto vond ik bij het opruimen van de zolder, zelf afgedrukt in de doka. Lang geleden toen boslief nog een bosliefje was.
Het hele "gedoe" wat je bij digitale fotografie niet hebt, mis ik een beetje. De hele verwondering en spanning is er af: ik druk op een knopje( heel lui de digitale spiegelreflex op automatisch) kijk of de foto wat is en: klaar is kees.
Ik ging dus op zoek naar een lomo-camera en eindigde uiteindelijk met een vintage Agfa Isola 1 (lang verhaal). Noem het raar, maar voor mij heeft deze camera een erg hoge aaibaarheidsfactor (deed me een beetje denken aan mijn eerste ontmoeting met het clickwheel van mijn 1e I-pod, ik kon er niet af blijven). Wat een schoonheid, deze 60-jarige beauty!
Ben benieuwd of het wat gaat worden tussen ons. Ik heb al zoveel "hobby's" zegt meneer rover.
De eerste jacht: een 120 mm fotorolletje!
